Visie

Visie:

Ik heb een positief mensbeeld en zie dat gelukkig de meeste mensen naar eer en geweten hun best doen om het beste van hun leven, gezinsleven, werk, verantwoordelijkheden en (familie)relaties te maken. In ons streven naar tevredenheid, worden we eigenlijk allemaal in meer of mindere mate gehinderd door verwarring.

De mate van verwarring is van meerdere factoren afhankelijk en de basis van veel verwarring is al ontstaan ver voor onze volwassenheid.  Met onze eigen beperkte en verwarde opvatting over de werkelijkheid, in combinatie met onze aanhoudende, soms hardnekkige en negatieve gedachten geven we zelf voeding aan de verwarring. Wanneer een mens (of organisatie) dan ook nog geconfronteerd wordt met een ingrijpend feit, bijvoorbeeld ziekte, aanhoudende stress, relatieproblemen, echtscheiding, heftige of traumatische ervaring, verlies van een dierbare, ontslag, (noodgedwongen) verhuizing, opvoedingsproblemen, financiële tegenslag of zorgen, slechte beoordeling, het niet kunnen voldoen aan verwachtingen, (dreigend) faillissement of een andere verstoring van de harmonie, ontstaat er chaos.

Wanneer we in de chaos belanden, voelen we ons vaak ongelukkig, machteloos, verlamd, verdeeld, eenzaam, geïrriteerd, onrechtvaardig behandeld en/of te kort schieten. We zitten als het ware gevangen in een kringetje, maar zijn niet altijd bij machte om dit zelfstandig en op een gewenste manier te doorbreken. De chaos zit dus meestal niet alleen in de omstandigheden, maar ook in ons hoofd en het vreet energie.

Het is heel menselijk en begrijpelijk dat het ‘drama’ in de chaos de overhand krijgt en dat we ongemerkt, ongewild en onbewust, gelukkig meestal tijdelijk, in een ‘slachtofferrol’ terecht komen.

Vanuit mijn visie is chaos vooral een uitnodiging tot ontwikkeling. Hierin wordt ik bevestigd door de universele wet van Orde-Chaos-Orde*. Ontwikkeling gaat namelijk in sprongen waarbij er opeenvolgende fases zijn. De chaos is een fase zonder structuur; de afwezigheid van een middelpunt en daarmee de afwezigheid van samenhang. In een persoonlijke chaos kan je bijvoorbeeld jezelf, je vertrouwen, je eigenwaarde, je ideaal, je toekomstperspectief, je hoop en/of je levensenergie helemaal kwijt zijn. Veel organisaties en systemen verkeren ook in chaos. Zij zijn ook het middelpunt en de samenhang kwijt, ze zijn aan het overleven en proberen zich staande te houden met vaak op angst gebaseerde noodoplossingen. Heel logisch en begrijpelijk, maar hierdoor komen ze steeds meer los te staan van de mens en de omgeving.

Wanneer we ons verzetten tegen de verandering waartoe we worden uitgenodigd, houden we de chaos in stand.

Chaos zie ik als een uitnodiging en uitdaging om door te ontwikkelen naar een nieuwe eenheid van een hoger niveau. De door mij ontwikkelde TULP-methode sluit hier naadloos op aan en kan hierbij ondersteunend zijn en houvast bieden. Zodra het proces weer in ontwikkeling komt richting de ‘orde’ van volgende fase, neemt ook het innerlijk welbevinden van de betrokkene(n) toe.

Vaak zitten in de signalen van de realiteit duidelijke aanwijzingen, deze willen ons ergens bewust van maken. Het is voor ontwikkeling ondersteunend om hier goed naar te kijken

  • Ervaringen zijn levenslessen
  • Relaties zijn spiegels
  • Het lichaam is een communicatiemiddel

Op basis van mijn kennis, talenten en persoonlijke levenservaringen kan ik ontwikkelprocessen op een effectieve wijze ondersteunen, om na de chaos een ontwikkelsprong te maken. Mijn kennis over de verschillende ontwikkelniveaus in combinatie met mijn inlevingsvermogen, waarnemingsvermogen, het kunnen maken van wezenlijk contact en vaardigheid tot spiegelen, dragen hier zeker aan bij.

 

 

*Willem Glaudemans, Boek van de Universele Wetten 2015